To rzadko spotykane w Polsce tasiemce, ale są one bardzo niebezpieczne.

W dojrzałej postaci występują one u psów, lisów oraz kotów. Do ich żywicieli pośrednich należą zwierzęta hodowlane i towarzyszące, gryzonie, jak również człowiek.

Zarażenie człowieka

Tasiemcem możemy zarazić się poprzez zjedzenie jaj tasiemców, które mogą przyklejać się do okrywy włosowej zwierzęcia. Do zarażenia może dojść również w przypadku, gdy zjemy nie umyte lub źle opłukane owoce i warzywa.

Onkosfera, larwa, która wykluwa się w przewodzie pokarmowym człowieka z jaja tasiemca, przedostaje się do układu krwionośnego i z krwią wędruje w większości przypadków do wątroby – choć może przedostać się również do płuc, nerek, śledziony lub mózgu. Larwa E. granulosus rozwija się w postać wolno powiększającego się pęcherza. Pęcherz ten wypełnia się płynem zawierającym protoskoleksy (jest to tzw piasek bąblowcowy)- jego pęknięcie, np. w przypadku urazu może doprowadzić do wstrząsu anafilaktycznego lub do wtórnego zarażenia. W skutek wylania się piasku bąblowcowego – z każdego protoskoleksa rozwija się nowy pęcherz. Przypadki takie bywają śmiertelne. E. multilocularis natomiast jest tasiemcem, który wrasta w wątrobę w sposób naciekowy. Przypomina on nowotwór i często jest z nim mylony.

Jak się uchronić przed choroba? Wystarczy:

  • Dbać o higieniczny tryb życia i czystość otoczenia,
  • Wykonywać okresowe badania zwierząt
  • Odrobaczać zwierzęta leczniczo i profilaktycznie co 3 miesiące.