Tasiemiec psi - Dipylidium caninum

Tasiemcem tym zaraża się 10-51% psów oraz 51-71% kotów. Do zarażenia dochodzi poprzez przypadkowe zjedzenie pchły, w której znajduje się postać larwalna pasożyta. Pierwsze człony tasiemca wydalane są przez zwierze po upływie 2-3 tygodni od chwili zarażenia. Człony maciczne mogą opuszczać organizm zarażonego zwierzęcia nie tylko wraz z kałem – mogą one również samoczynnie wypełzać z odbytu. Ich kształt zbliżony jest do kształtu pestki dyni lub ogórka.

Zarażenie człowieka

Pasożytem tym możemy się zarazić w podobny sposób jak zwierzę, a więc zjadając pchłę z larwą tasiemca. Do takiego zarażenia może dojść w sytuacji, gdy zwierzę wygryzie taką pchłę z własnej okrywy włosowej i Cię poliże, jak również podczas całowania czworonoga lub nie umycia rąk przed posiłkiem po uprzednim pogłaskaniu zwierzęcia.

Objawy

Dipylidioza u osób dorosłych przebiega zazwyczaj bezobjawowo. U dzieci natomiast możemy zaobserwować:

  • Niestrawność,
  • Brak apetytu,
  • Bóle brzucha,
  • Wymioty.

Jak się uchronić przed choroba? Wystarczy:

  • Dbać o higieniczny tryb życia i czystość otoczenia,
  • Wykonywać okresowe badania zwierząt,
  • Profilaktycznie stosować preparaty przeciw pchłom,
  • Odrobaczać zwierzęta leczniczo i profilaktycznie co 3 miesiące.